Showing posts with label söknuður. Show all posts
Showing posts with label söknuður. Show all posts

Thursday, December 11, 2014

Söknuður

Skellti mér í strætóferð eftir vinnu í Góða Hirðinn, vantaði hluti til að gera fullkomnu jólagjöfina. Þessi staður er alltaf jafn frábær! Fallegir munir og bækur á klink, love it. Þarna er hægt að finna hluti fyrir allt mögulegt og svo er ekkert mál að fríska uppá hlutina. Fann meðal annars bók sem mig er lengi búið að langa að lesa, "Úlfshjarta" eftir Stefán Mána (skrifaði m.a. Svartur á leik) á 400kr! Hún er vel farin en annars kostar ný kilja 2970kr hjá Forlaginu. Elska að kaupa á góðu verði og vita að það kostar mikið meira annarsstaðar. Keypti einu sinni mintugræna angoru peysu í kolaportinu á 700kr. Prófaði að googla merkið (J.Crew) og þá fann ég nkl eins peysu nema mín var með tölum að framan, sú peysa kostaði 17þúsun, score!

Mamma og ég 2ára.


Þótt að jólin séu yndislegur tími er hann þó stundum erfiður fyrir marga. Hugurinn reikar til ástvina sem búa í öðru landi eða til þeirra sem ekki er lengur á meðal manna. Í vinnuni í dag kom krakkahópur úr leikskóla og lék helgileik fyrir gamla fólkið, eftir það sungum við saman jólalög. Eitt barnanna var af asískum uppruna og ég og aðrir vorum sammála um hvað hún væri sæt, sérstaklega þar sem ég hafði reynsluna hoho. En í kjölfarið rifjuðust upp minningar frá því ég var barn og af mömmu. Ég myndi gefa hönd eða fót eða bæði til að eiga hana ennþá á lífi, sakna hennar alveg rosalega. Þótt það séu liðin 5 og bráðum 6 ár síðan hún dó fæ ég ennþá kökk í hálsinn þegar það kemur til tals að ég sé móðurlaus. Mér líður stundum ennþá eins og það hafi gerst í gær. Það er rosalega sárt að eiga ekki mömmu, hugsa um allt það sem aðrar stelpur eru að upplifa með móður sinni en það mun ég aldrei nokkurn tímann fá að upplifa. Aldrei mun ég eiga hana að þegar ég verð ólétt í fyrsta sinn og barnið mitt mun ekki eiga hana sem ömmu. Ég get alveg viðurkennt það að ég dauðöfunda ykkur hin sem eigið mömmu ykkar. Vil minna ykkur á það að þótt mamma ykkar geti verið ótrúlega óþolandi eða "ömurleg afþví hún vill sko ekki kaupa kjólinn sem mig langar í!!" (heyrði þetta einu sinni á ganginum í Borgó) eigiði bara eina mömmu og það mun engin önnur koma í staðinn fyrir hana. Hljóma kanski rosalega þunglyndisleg en án gríns, einn daginn verður hún ekki lengur til staðar fyrir þig og þá er eins gott að hafa notað tímann ykkar saman til fulls og eiga þar af leiðindum nóg af yndislegum minningum. Fyrir mig var þetta rosalega erfitt þar sem ég nýorðin 17ára, nýbúin með uppreisnartímabilið sem flestir hafa gengið í gegnum og leið eins og ég væri að kynnast mömmu í fyrsta skipti aðeins til að missa hana fyrir fullt og allt. Sem betur fer á ég yndislegan eiginmann sem er kletturinn minn og frábærar vinkonur sem gera allt fyrir mig. Er svo þakklát fyrir það eiga þau að þrátt fyrir allt sem ég hef gengið í gegnum.

Pointið með þessu öllu saman er bara að ég vil minna ykkur á að elska og vera góð við hvort annað, þú veist aldrei hvað gæti gerst á morgun.

-hannaleam.